Ταξίδι στο εξωτερικό με τουρκική άδεια παραμονής

Με την έναρξη ισχύος του Νόμου αρ. 6458, κατέστη υποχρεωτικό για τους αλλοδαπούς που επιθυμούν να παραμείνουν στην Τουρκία πέραν της περιόδου που χορηγείται από θεώρηση (βίζα) ή απαλλαγή από θεώρηση, ή εν πάση περιπτώσει για περισσότερο από ενενήντα ημέρες, να λάβουν άδεια παραμονής από τις αρμόδιες διοικητικές αρχές. Μια άδεια παραμονής, στον απλούστερο ορισμό της, είναι ένα διοικητικό έγγραφο καθεστώτος που παρέχει στον αλλοδαπό το δικαίωμα να παραμείνει νόμιμα εντός των συνόρων της Τουρκίας για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα ή επ’ αόριστον. Ωστόσο, σε έναν παγκοσμιοποιημένο κόσμο, η ανάγκη κινητικότητας του κεφαλαίου, της γνώσης, της εκπαίδευσης και των ανθρώπινων πόρων καθιστά αναπόφευκτο για τους αλλοδαπούς που διαμένουν νόμιμα στην Τουρκία με άδεια παραμονής να ταξιδεύουν στο εξωτερικό από καιρό σε καιρό για διάφορους εμπορικούς, ακαδημαϊκούς, προσωπικούς ή λόγους υγείας.

Το κύριο επίκεντρο αυτού του άρθρου είναι το εάν ένας αλλοδαπός που κατέχει άδεια παραμονής ή έχει υποβάλει αίτηση για την απόκτησή της στην Τουρκία μπορεί να ταξιδέψει στο εξωτερικό, πόσο καιρό μπορεί να παραμείνει νομικά εάν αναχωρήσει και ποιες νομικές διακρίσεις παρουσιάζουν αυτοί οι περιορισμοί ανάλογα με τους διαφορετικούς τύπους αδειών παραμονής που ρυθμίζονται στον Νόμο. Σε όλο το άρθρο, τα σχετικά κείμενα νόμων και κανονισμών θα παρουσιαστούν πλήρως και ολοκληρωμένα, ακολουθούμενα από εμπεριστατωμένη ανάλυση των αντανακλάσεων αυτών των κειμένων στις διοικητικές πρακτικές, των ριζικών αλλαγών που εισήχθησαν από τον Νόμο περί Διεθνούς Εργατικού Δυναμικού αρ. 6735 και των μηχανισμών δικαστικού ελέγχου.

Τι είναι οι Διελεύσεις Συνόρων και η Υποχρέωση Απόκτησης Άδειας Παραμονής;

Η είσοδος και η έξοδος των αλλοδαπών από και προς την Τουρκία πρέπει να γίνεται μέσω συνοριακών πυλών με έγκυρο διαβατήριο ή έγγραφα που υποκαθιστούν το διαβατήριο. Η υποχρέωση απόκτησης άδειας παραμονής ορίζεται στο άρθρο 19 του YUKK (Νόμος περί Αλλοδαπών και Διεθνούς Προστασίας) ως εξής:

Άδεια παραμονής ΑΡΘΡΟ 19 – (1) Οι αλλοδαποί που θα παραμείνουν στην Τουρκία πέραν της διάρκειας θεώρησης ή απαλλαγής από θεώρηση ή για περισσότερο από ενενήντα ημέρες υποχρεούνται να λάβουν άδεια παραμονής. Η άδεια παραμονής χάνει την ισχύ της εάν δεν χρησιμοποιηθεί εντός έξι μηνών.

Όπως γίνεται σαφές από το κείμενο του νόμου, η μη χρήση της άδειας παραμονής που εκδίδεται από τη διοίκηση επί έξι μήνες καθιστά το έγγραφο αυτόματα άκυρο. Η διάταξη αυτή αποτελεί τον πρώτο θεμελιώδη περιορισμό που ελέγχει την πραγματική πρόθεση του αλλοδαπού να ζήσει στην Τουρκία.

Επιπλέον, το άρθρο 20 του YUKK ρυθμίζει τους αλλοδαπούς που εξαιρούνται από την άδεια παραμονής. Σύμφωνα με το σχετικό άρθρο, όσοι φτάνουν με θεώρηση έως ενενήντα ημερών ή με απαλλαγή από θεώρηση κατά τη διάρκεια της περιόδου θεώρησης ή απαλλαγής τους· οι κάτοχοι εγγράφου ταυτότητας ανιθαγενούς, καθώς και οι διπλωματικοί και προξενικοί υπάλληλοι που υπηρετούν στην Τουρκία εξαιρούνται από την υποχρέωση λήψης άδειας παραμονής. Οι αλλοδαποί που θα συνεχίσουν να παραμένουν στην Τουρκία μετά τη λήξη των περιστάσεων που παρέχουν απαλλαγή από την άδεια παραμονής υποχρεούνται νομικά να υποβάλουν αίτηση στις νομαρχίες (Επαρχιακές Διευθύνσεις Διαχείρισης Μετανάστευσης) προκειμένου να λάβουν άδεια παραμονής εντός δέκα ημερών το αργότερο.

Ταξίδι στο Εξωτερικό Κατά τη Διαδικασία Αίτησης Άδειας Παραμονής: Τι είναι ο Κανόνας των 15 Ημερών;

Το δικαίωμα ενός αλλοδαπού σε νόμιμη διαμονή στην Τουρκία δεν ξεκινά απλώς με την παράδοση της κάρτας άδειας παραμονής σε αυτόν· η νομική ισχύς ξεκινά με μια δεόντως υποβληθείσα αίτηση. Οι αιτήσεις άδειας παραμονής αλλοδαπών (αρχική αίτηση, παράταση ή αίτηση μετάβασης) λαμβάνονται μέσω του συστήματος e-Ikamet της Γενικής Διεύθυνσης Διαχείρισης Μετανάστευσης και αυτές οι διαδικασίες μπορούν να πραγματορηθούν αυτοπροσώπως, μέσω νόμιμου εκπροσώπου ή δικηγόρου με πληρεξούσιο. Το ζήτημα του ποιο θα είναι το διοικητικό και νομικό καθεστώς ενός αλλοδαπού του οποίου ο φάκελος δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί όταν χρειάζεται να ταξιδέψει στο εξωτερικό λόγω επείγουσας ανάγκης, έχει επιλυθεί με τον Κανονισμό για την Εφαρμογή του Νόμου περί Αλλοδαπών και Διεθνούς Προστασίας.

Σύμφωνα με την όγδοη και ένατη παράγραφο του άρθρου 21 του Κανονισμού, στους αλλοδαπούς που έχουν ολοκληρώσει τη διαδικασία αίτησης και έχουν υποβάλει τα απαραίτητα έγγραφα στις αρμόδιες αρχές, εκδίδεται “Έγγραφο Αίτησης για Άδεια Παραμονής” (İkamet İzni Müracaat Belgesi), το οποίο δεν υπόκειται σε κανένα τέλος. Αυτό το έγγραφο παρέχει στον αλλοδαπό το δικαίωμα να παραμείνει νόμιμα στην Τουρκία κατά τη διάρκεια της διαδικασίας αξιολόγησης, η οποία πρέπει να ολοκληρωθεί εντός 90 ημερών το αργότερο από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης.

Τι Συμβαίνει Όταν Ξεπεραστεί το Όριο Εξόδου των 15 Ημερών;

Υπάρχει ένας απόλυτος περιορισμός για τους αλλοδαπούς που επιθυμούν να ταξιδέψουν στο εξωτερικό ενώ η διαδικασία αίτησης για την άδεια παραμονής τους βρίσκεται σε εξέλιξη. Το Έγγραφο Αίτησης για Άδεια Παραμονής που έχει εγκριθεί από τις Επαρχιακές Διευθύνσεις Διαχείρισης Μετανάστευσης και οι αποδείξεις πληρωμής τελών (τέλος άδειας παραμονής και κόστος κάρτας) πρέπει να επιδεικνύονται στους αξιωματούχους στις συνοριακές πύλες. Υπό το πρίσμα των κανόνων που εφαρμόζει η διοίκηση, το νομικό πλαίσιο του δικαιώματος εξόδου-εισόδου που παρέχεται από το έγγραφο αίτησης έχει ως εξής:

• Ο αλλοδαπός, μαζί με το έγγραφο της αίτησης και τις αποδείξεις των τελών, έχει δικαίωμα πολλαπλής εξόδου-εισόδου υπό την προϋπόθεση ότι επιστρέφει στην Τουρκία εντός 15 ημερών το πολύ κάθε φορά.

• Για να πραγματοποιηθεί η έξοδος, το έγγραφο πρέπει να έχει εγκριθεί από την Επαρχιακή Διεύθυνση Διαχείρισης Μετανάστευσης με πρωτότυπη υπογραφή και σφραγίδα, και τα τέλη πρέπει να έχουν καταβληθεί.

• Εάν ο αλλοδαπός παραμείνει στο εξωτερικό για περισσότερες από 15 ημέρες μετά την αναχώρησή του από τη χώρα, η ασυλία που παρέχεται από το έγγραφο αίτησης εξαφανίζεται. Κατά την επανείσοδο του αλλοδαπού στη χώρα, εφαρμόζονται σε αυτόν οι “γενικές διατάξεις περί θεωρήσεων” (απαλλαγή από θεώρηση εάν υπάρχει ή ο κανόνας των 90 ημερών σε 180 ημέρες). Εάν ο αλλοδαπός δεν έχει εναπομείναν δικαίωμα θεώρησης ή απαλλαγής, η είσοδός του στη χώρα μπορεί να αποτραπεί και η αίτηση άδειας παραμονής που έχει υποβληθεί μπορεί επίσης να ακυρωθεί από τη διοίκηση.

Πόσο Καιρό Μπορείτε να Μείνετε στο Εξωτερικό με Βραχυπρόθεσμη Άδεια Παραμονής;

Η βραχυπρόθεσμη άδεια παραμονής είναι ο πιο συνηθισμένος τύπος παραμονής που χορηγείται σε αλλοδαπούς που βρίσκονται στην Τουρκία για λόγους όπως τουρισμός, δημιουργία εμπορικών συνδέσεων, διεξαγωγή επιστημονικής έρευνας, λήψη ιατρικής περίθαλψης ή ιδιοκτησία ακίνητης περιουσίας, η οποία εκδίδεται γενικά για περιόδους έως και δύο ετών κάθε φορά (έως πέντε χρόνια σε ορισμένες εξαιρετικές περιπτώσεις). Οι προϋποθέσεις, η απόρριψη και η ακύρωση αυτού του τύπου άδειας ρυθμίζονται στα άρθρα 31, 32 και 33 του YUKK.

Γιατί Καταργήθηκε το Όριο των 120 Ημερών για τις Βραχυπρόθεσμες Άδειες Παραμονής;

Στο πρώτο αρχικό κείμενο του YUKK αρ. 6458 που τέθηκε σε ισχύ το 2013, υπήρχε ένας εξαιρετικά αυστηρός περιορισμός στα ταξίδια στο εξωτερικό των κατόχων βραχυπρόθεσμης άδειας παραμονής. Σύμφωνα με το εδάφιο (γ) της παραγράφου 1 του άρθρου 33 του Νόμου στην παλαιά ρύθμιση· σε περίπτωση “παραμονής στο εξωτερικό για συνολικά περισσότερες από εκατόν είκοσι ημέρες μέσα στον τελευταίο χρόνο”, η διοίκηση θα ακύρωνε τη βραχυπρόθεσμη άδεια παραμονής ή δεν θα την παρέτεινε κατά τη λήξη της, χωρίς να χρειάζεται καμία διακριτική ευχέρεια.

Αυτό το νομικό όριο αποτελούσε ένα τεράστιο νομικό εμπόδιο, ειδικά για παγκόσμιους επιχειρηματίες, επενδυτές και πλούσιους αλλοδαπούς που αγόρασαν σπίτι στην Τουρκία αλλά έπρεπε να περνούν μεγάλο μέρος του έτους στη χώρα τους ή σε επαγγελματικά ταξίδια. Το κεφάλαιο που έφεραν οι αλλοδαποί στην Τουρκία τέθηκε σε κίνδυνο με την ακύρωση των αδειών παραμονής τους λόγω του “κανόνα των 120 ημερών”. Ο κανόνας αυτός, σε σύγκρουση με τις μακροοικονομικές πολιτικές, την προώθηση των άμεσων ξένων επενδύσεων και τους στόχους της μείωσης των γραφειοκρατικών εμποδίων, υποβλήθηκε σε επαναξιολόγηση από τις ανώτερες αρχές του κράτους.

Ποια είναι η Τρέχουσα Κατάσταση και οι Συνθήκες Ακύρωσης Σύμφωνα με το Άρθρο 33 του YUKK;

Μετά την τροποποίηση που έγινε με τον Νόμο αρ. 6735, το άρθρο 33 του YUKK με τίτλο “Άρνηση, ακύρωση ή μη παράταση της βραχυπρόθεσμης άδειας παραμονής” έχει ως εξής στην τρέχουσα μορφή του:

ΑΡΘΡΟ 33 – (1) Η βραχυπρόθεσμη άδεια παραμονής δεν χορηγείται, ακυρώνεται εάν έχει χορηγηθεί και δεν παρατείνεται η διάρκειά της στις ακόλουθες περιπτώσεις: α) Μία ή περισσότερες από τις προϋποθέσεις που αναζητούνται στο άρθρο 32 δεν πληρούνται ή έχουν εκλείψει. β) Διαπιστώνεται ότι η άδεια παραμονής χρησιμοποιείται εκτός του σκοπού για τον οποίο εκδόθηκε. γ) (Καταργήθηκε: 28/7/2016-6735/27 άρθρ.) δ) Υπάρχει σε ισχύ απόφαση απέλασης ή απαγόρευσης εισόδου στην Τουρκία εναντίον τους. (2) (Προστέθηκε: 28/7/2016-6735/27 άρθρ.) Οι διαδικασίες και οι αρχές σχετικά με την ακύρωση της άδειας παραμονής όσον αφορά τη διάρκεια παραμονής στο εξωτερικό ρυθμίζονται με κανονισμό.

Όπως γίνεται σαφώς κατανοητό από το παραπάνω κείμενο του νόμου, το εδάφιο (γ) που περιέχει τον περιορισμό των “120 ημερών” έχει καταργηθεί πλήρως από τη νομοθεσία. Αν και η δεύτερη παράγραφος που προστέθηκε στο άρθρο αφήνει τις διαδικασίες ακύρωσης όσον αφορά τη διάρκεια παραμονής στο εξωτερικό στον κανονισμό· εξετάζοντας το κείμενο του ισχύοντος Κανονισμού για την Εφαρμογή του Νόμου περί Αλλοδαπών και Διεθνούς Προστασίας, διαπιστώνεται ότι η διοίκηση δεν έχει θεσπίσει νέο μαθηματικό όριο ημερών (όπως 150 ημέρες ή 200 ημέρες) για τις βραχυπρόθεσμες άδειες παραμονής.

Σε αυτό το πλαίσιο, ως προς την τρέχουσα κατάσταση, δεν υπάρχει χρονικός περιορισμός σχετικά με το πόσο καιρό μπορεί ένας αλλοδαπός που κατέχει βραχυπρόθεσμη άδεια παραμονής να παραμείνει στο εξωτερικό. Ο αλλοδαπός μπορεί να αναχωρήσει από τη χώρα και να παραμείνει εκτός όσο επιθυμεί κατά τη διάρκεια της εγκεκριμένης περιόδου άδειας.

Ωστόσο, υπάρχει ένας ευαίσθητος διοικητικός κίνδυνος που πρέπει να ληφθεί υπόψη εδώ. Η διάταξη “Διαπιστώνεται ότι η άδεια παραμονής χρησιμοποιείται εκτός του σκοπού για τον οποίο εκδόθηκε” στο άρθρο 33/1-β του YUKK παρέχει ευρεία διακριτική ευχέρεια στη διοίκηση. Για παράδειγμα, εάν ένας αλλοδαπός που λαμβάνει ετήσια τουριστική βραχυπρόθεσμη άδεια παραμονής περάσει 11 μήνες από αυτό το ένα έτος συνεχώς στο εξωτερικό, η διοίκηση μπορεί να απορρίψει το αίτημα παράτασης με την αιτιολογία ότι χρησιμοποιείται αντίθετα με τον σκοπό του, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι ο αλλοδαπός δεν έχει στην πραγματικότητα τουριστικό ή οικιστικό σκοπό στην Τουρκία κατά την επόμενη αίτηση παράτασης. Επομένως, παρόλο που το χρονικό όριο έχει αρθεί επισήμως, οι υπερβολικές απουσίες που έχουν τον χαρακτήρα κατάχρησης δικαιώματος μπορεί να αποτελέσουν τη βάση αποφάσεων απόρριψης που μπορούν να αχθούν ενώπιον της διοικητικής δικαιοσύνης.

Πόσο Καιρό Μπορεί Κανείς να Μείνει στο Εξωτερικό με Οικογενειακή Άδεια Παραμονής;

Η οικογενειακή άδεια παραμονής είναι ένας τύπος άδειας που χορηγείται στους αλλοδαπούς συζύγους Τούρκων πολιτών, όσων εμπίπτουν στο άρθρο 28 του Νόμου αρ. 5901 (Κάτοχοι Μπλε Κάρτας) ή σε αλλοδαπούς που έχουν νόμιμη άδεια παραμονής, άδεια εργασίας ή καθεστώς πρόσφυγα/επικουρικής προστασίας στην Τουρκία (υποστηρικτής), και στα ανήλικα ή εξαρτώμενα αλλοδαπά παιδιά των ιδίων ή των συζύγων τους. Η άδεια αυτή μπορεί να εκδοθεί για έως και τρία χρόνια κάθε φορά και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να υπερβεί τη νόμιμη περίοδο παραμονής του υποστηρικτή στην Τουρκία.

Κατάργηση του Κανόνα των 180 Ημερών και ο Μηχανισμός Ελέγχου της Διοίκησης

Όπως ακριβώς και στη βραχυπρόθεσμη άδεια παραμονής, το αρχικό κείμενο YUKK του 2013 εφάρμοσε επίσης μια αυστηρή ποσόστωση στα ταξίδια στο εξωτερικό για τις οικογενειακές άδειες παραμονής. Η “παραμονή στο εξωτερικό για συνολικά περισσότερες από εκατόν ογδόντα ημέρες τον τελευταίο χρόνο, εκτός από λόγους υποχρεωτικής δημόσιας υπηρεσίας, καθήκοντος, εκπαίδευσης ή υγείας” από τους κατόχους οικογενειακής άδειας παραμονής απαιτούσε την άμεση ακύρωση της άδειας από τη διοίκηση. Αυτός ο κανόνας δέχθηκε κριτική ότι περιόριζε την κινητικότητα των οικογενειών επαγγελματιών που εργάζονται στον παγκόσμιο επιχειρηματικό κόσμο και έπληττε πρακτικά την αρχή της οικογενειακής ενότητας.

Το άρθρο 27 του Νόμου περί Διεθνούς Εργατικού Δυναμικού αρ. 6735 εξάλειψε επίσης αυτόν τον περιορισμό. Το άρθρο 36 του YUKK, το οποίο ρυθμίζει την απόρριψη, ακύρωση ή μη παράταση του αιτήματος οικογενειακής άδειας παραμονής, εφαρμόζεται επί του παρόντος ως εξής:

ΑΡΘΡΟ 36 – (1) Η οικογενειακή άδεια παραμονής δεν χορηγείται, ακυρώνεται εάν έχει χορηγηθεί και δεν παρατείνεται η διάρκειά της στις ακόλουθες περιπτώσεις: α) Οι προϋποθέσεις που αναζητούνται στην πρώτη και τρίτη παράγραφο του άρθρου 35 δεν πληρούνται ή έχουν εκλείψει. β) Δεν χορηγείται βραχυπρόθεσμη άδεια παραμονής μετά την έκλειψη των προϋποθέσεων για την απόκτηση οικογενειακής άδειας παραμονής. γ) Υπάρχει σε ισχύ απόφαση απέλασης ή απαγόρευσης εισόδου στην Τουρκία εναντίον τους. δ) Διαπιστώνεται ότι η οικογενειακή άδεια παραμονής χρησιμοποιείται εκτός του σκοπού για τον οποίο εκδόθηκε. ε) (Καταργήθηκε: 28/7/2016-6735/27 άρθρ.) (2) (Προστέθηκε: 28/7/2016-6735/27 άρθρ.) Οι διαδικασίες και οι αρχές σχετικά με την ακύρωση της άδειας παραμονής όσον αφορά τη διάρκεια παραμονής στο εξωτερικό ρυθμίζονται με κανονισμό.

Νομική Ανασκόπηση και Συμπεράσματα: Ο περιορισμός των 180 ημερών στο εδάφιο (ε) (στο πρωτότυπο: d) του άρθρου 36 καταργήθηκε και αφαιρέθηκε από το νομικό σύστημα. Στην ισχύουσα δευτερογενή νομοθεσία, δεν υπάρχει ούτε μαθηματικό όριο χρόνου παραμονής στο εξωτερικό για τις οικογενειακές άδειες παραμονής. Ένα άτομο με οικογενειακή άδεια παραμονής μπορεί να παραμένει ελεύθερα εκτός Τουρκίας εφόσον η νόμιμη άδειά του παραμένει σε ισχύ και η άδειά του δεν μπορεί να ακυρωθεί αποκλειστικά για αυτόν τον λόγο.

Ωστόσο, ο μηχανισμός ελέγχου της διοίκησης στις έννοιες του “εικονικού γάμου” και της “οικογενειακής ενότητας” είναι πολύ πιο ενεργός εδώ. Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 34 του YUKK και του άρθρου 30 του Κανονισμού YUKK, η διοίκηση υποχρεούται να ελέγξει εάν ο γάμος συνήφθη αποκλειστικά με σκοπό την απόκτηση άδειας παραμονής. Εάν ο υποστηρικτής ζει στην Τουρκία ενώ ο αλλοδαπός σύζυγος περνά σχεδόν όλο το έτος στο εξωτερικό και δεν υπάρχει κανένα σημάδι κοινού βίου μεταξύ των συζύγων (κοινή διαμονή στην ίδια κατοικία, κοινός οικονομικός βίος κ.λπ.), η διοίκηση μπορεί να αξιολογήσει την κατάσταση αυτή ως ισχυρή υποψία ότι ο γάμος είναι εικονικός ή ότι η άδεια “χρησιμοποιείται εκτός του σκοπού έκδοσής της” (Άρθρο 36/1-δ). Σε αυτό το σενάριο, η ακύρωση της άδειας παραμονής θα προέλθει από την de facto εξαφάνιση της οικογενειακής ενότητας και όχι από την υπέρβαση των 180 ημερών.

Ποια είναι η Κατάσταση για τις Άδειες Παραμονής Φοιτητών, Ανθρωπιστικών Λόγων και Θυμάτων Εμπορίας Ανθρώπων;

Σε άλλους τύπους αδειών παραμονής που εκδίδονται για διαφορετικούς νομικούς και κοινωνιολογικούς λόγους, οι περίοδοι παραμονής στο εξωτερικό περιέχουν σιωπηρά όρια κατάλληλα για τη φύση τους.

Φοιτητική Άδεια Παραμονής

Η φοιτητική άδεια παραμονής χορηγείται σε αλλοδαπούς που θα λάβουν εκπαίδευση σε επίπεδο διετούς, προπτυχιακού, μεταπτυχιακού ή διδακτορικού σε ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στην Τουρκία, καλύπτοντας τις περιόδους σπουδών τους. Ρητός “περιορισμός ημερών” για τα ταξίδια των φοιτητών στο εξωτερικό δεν αναφέρεται στο κείμενο του YUKK. Ωστόσο, στο πλαίσιο των οριστικών διατάξεων του άρθρου 40 του Νόμου, οι διαδικασίες ακύρωσης ενσωματώνονται με την ακαδημαϊκή ζωή:

ΑΡΘΡΟ 40 – (1) Η φοιτητική άδεια παραμονής δεν χορηγείται, ακυρώνεται εάν έχει χορηγηθεί και η διάρκειά της δεν παρατείνεται στις ακόλουθες περιπτώσεις: α) Οι προϋποθέσεις που αναζητούνται στο άρθρο 39 δεν πληρούνται ή έχουν εκλείψει. β) Ανακύπτουν στοιχεία που αποδεικνύουν ότι οι σπουδές δεν μπορούν να συνεχιστούν. γ) Διαπιστώνεται ότι η φοιτητική άδεια παραμονής χρησιμοποιείται εκτός του σκοπού για τον οποίο εκδόθηκε. δ) Υπάρχει σε ισχύ απόφαση απέλασης ή απαγόρευση εισόδου στην Τουρκία εναντίον τους.

Η πρακτική αντανάκλαση αυτής της διάταξης έχει ως εξής: Είναι αναπόφευκτο για έναν αλλοδαπό φοιτητή που παραμένει στο εξωτερικό για μεγάλο χρονικό διάστημα να απουσιάζει φυσικά από τα μαθήματα, να μην συμμετέχει σε εξετάσεις και τελικά να διαγράφεται από το πανεπιστήμιο. Χάρη στο ενοποιημένο σύστημα δεδομένων μεταξύ του Συμβουλίου Ανώτατης Εκπαίδευσης (YÖK) και της Διαχείρισης Μετανάστευσης, τη στιγμή που διαπιστώνεται ότι η ενεργή φοιτητική ιδιότητα του φοιτητή έχει λήξει (σύμφωνα με το άρθρο 40/1-β), η φοιτητική άδεια παραμονής ακυρώνεται αμέσως. Επομένως, παρόλο που δεν υπάρχει επίσημο όριο ημερών, το de facto όριο είναι το ακαδημαϊκό ημερολόγιο του πανεπιστημίου και οι κανόνες απουσιών.

Άδεια Παραμονής για Ανθρωπιστικούς Λόγους και Θύματα Εμπορίας Ανθρώπων

Η άδεια παραμονής για ανθρωπιστικούς λόγους είναι μια εξαιρετικά σπάνια άδεια που χορηγείται από τις Νομαρχίες για περιόδους έως και ένα έτος κάθε φορά κατόπιν έγκρισης του Υπουργείου, χωρίς να αναζητούνται οι γενικές προϋποθέσεις που απαιτούνται σε άλλες άδειες παραμονής, για το βέλτιστο συμφέρον του παιδιού, σε καταστάσεις όπου δεν μπορεί να ληφθεί απόφαση απέλασης ή για εξαιρετικούς λόγους έκτακτης ανάγκης.

Σύμφωνα με το άρθρο 47 του YUKK, “Η άδεια παραμονής για ανθρωπιστικούς λόγους ακυρώνεται και δεν παρατείνεται από τις νομαρχίες όταν οι συνθήκες που καθιστούν υποχρεωτική τη χορήγηση της άδειας εκλείπουν, με την επιφύλαξη της έγκρισης του Υπουργείου”. Για παράδειγμα· εάν ένας αλλοδαπός στον οποίο χορηγήθηκε άδεια παραμονής για ανθρωπιστικούς λόγους επειδή δεν μπορούσε να απελαθεί λόγω φυγής από πόλεμο ή σοβαρών παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη χώρα του, ταξιδεύει εθελοντικά στη χώρα καταγωγής του ή σε τρίτη χώρα για μεγάλο χρονικό διάστημα, αυτό συνιστά απόλυτο τεκμήριο ότι “ο ανθρωπιστικός κίνδυνος που την κατέστησε υποχρεωτική” έχει εκλείψει. Όταν η διοίκηση εντοπίσει αυτή την de facto κατάσταση, θα ακυρώσει αμέσως την άδεια.

Ομοίως, οι άδειες των ατόμων που κατέχουν Άδεια Παραμονής Θύματος Εμπορίας Ανθρώπων ακυρώνονται αμέσως σε περιπτώσεις όπου “διαπιστώνεται ότι έχουν επανασυνδεθεί με τους δράστες του εγκλήματος με δική τους πρωτοβουλία” σύμφωνα με το άρθρο 45/2 του YUKK. Τα ταξίδια στο εξωτερικό των αλλοδαπών σε αυτό το καθεστώς βρίσκονται υπό πολύ αυστηρότερη διοικητική εποπτεία στο πλαίσιο των πρωτοκόλλων θυματοποίησης και ασφάλειας.

Ποιοι είναι οι Περιορισμοί στην Παραμονή στο Εξωτερικό για τη Μακροπρόθεσμη Άδεια Παραμονής;

Σε αντίθεση με τις ελευθερίες που παρέχονται στις βραχυπρόθεσμες και μεσοπρόθεσμες άδειες παραμονής, η τουρκική νομοθεσία έχει υιοθετήσει μια ασυμβίβαστη πολιτική ασφάλειας και παρουσίας όσον αφορά τη “Μακροπρόθεσμη Άδεια Παραμονής” που χορηγείται σε άτομα ενσωματωμένα στο κράτος με ακλόνητους δεσμούς.

Η μακροπρόθεσμη άδεια παραμονής είναι ένα επ’ αόριστον δικαίωμα διαμονής που χορηγείται σε αλλοδαπούς που έχουν παραμείνει στην Τουρκία συνεχώς για τουλάχιστον οκτώ χρόνια με νόμιμη άδεια παραμονής (υπολογίζοντας το ήμισυ των περιόδων φοιτητικής παραμονής και το σύνολο των υπολοίπων), δεν έχουν λάβει κοινωνική βοήθεια τα τελευταία τρία χρόνια, έχουν τακτικό εισόδημα για να συντηρήσουν τους εαυτούς τους και τις οικογένειές τους και διαθέτουν έγκυρη ασφάλιση υγείας. Σε πρόσφυγες, πρόσφυγες υπό όρους, κατόχους καθεστώτος επικουρικής προστασίας, κατόχους άδειας παραμονής για ανθρωπιστικούς λόγους και κατόχους προσωρινής προστασίας δεν χορηγείται αυτό το δικαίωμα. Αυτή η άδεια προσφέρει στον κάτοχό της κοινωνικά και οικονομικά δικαιώματα σχεδόν ισοδύναμα με έναν Τούρκο πολίτη, εξαιρουμένης της στρατιωτικής θητείας, του εκλέγειν και εκλέγεσθαι, της εισόδου σε δημόσια καθήκοντα και της αφορολόγητης εισαγωγής οχημάτων.

Ποια είναι η Απαγόρευση Παραμονής στο Εξωτερικό για Περισσότερο από Ένα Έτος και οι Εξαιρέσεις της;

Η πιο έντονη αδυναμία αυτού του προνομιακού καθεστώτος που προσφέρει δικαίωμα παραμονής επ’ αόριστον είναι ο αδυσώπητος περιορισμός που τίθεται στους χρόνους ταξιδιού στο εξωτερικό. Το άρθρο 45 του Νόμου αρ. 6458 είναι αναμφισβήτητα σαφές, χωρίς να αφήνει περιθώρια συζήτησης:

Ακύρωση μακροπρόθεσμης άδειας παραμονής ΑΡΘΡΟ 45 – (1) Οι μακροπρόθεσμες άδειες παραμονής ακυρώνονται στις ακόλουθες περιπτώσεις· α) Ο αλλοδαπός αποτελεί σοβαρή απειλή για τη δημόσια τάξη ή τη δημόσια ασφάλεια, β) Παραμονή εκτός Τουρκίας συνεχώς για περισσότερο από ένα έτος για λόγους διαφορετικούς από λόγους υγείας, εκπαίδευσης και υποχρεωτικής δημόσιας υπηρεσίας στη χώρα του.

Σημείωση: Εάν ένας αλλοδαπός που κατέχει μακροπρόθεσμη άδεια παραμονής παραμείνει εκτός Τουρκίας για συνεχώς περισσότερο από ένα έτος (12 μήνες) χωρίς καμία νόμιμη δικαιολογία, το καθεστώς αορίστου χρόνου ακυρώνεται αμέσως από τις νομαρχίες.

Ο νομοθέτης έφερε τρεις βασικές εξαιρέσεις σε αυτόν τον σκληρό κανόνα βάσει της αρχής της επιείκειας:

1. Λόγοι Υγείας: Ο αλλοδαπός υποβάλλεται σε σοβαρή διαδικασία θεραπείας στο εξωτερικό και το τεκμηριώνει επίσημα με εκθέσεις επιτροπών υγείας.

2. Εκπαιδευτικοί Λόγοι: Ο αλλοδαπός αναλαμβάνει ακαδημαϊκή δραστηριότητα, όπως τριτοβάθμια εκπαίδευση, σε επίσημο και τυπικό εκπαιδευτικό ίδρυμα στο εξωτερικό.

3. Υποχρεωτική Δημόσια Υπηρεσία/Καθήκον: Ο αλλοδαπός έχει ένα κρατικό καθήκον (π.χ. υποχρεωτική στρατιωτική θητεία) που πρέπει να εκπληρώσει σύμφωνα με το σύνταγμα/τους νόμους της χώρας υπηκοότητάς του.

Εφόσον οποιαδήποτε από αυτές τις τρεις εξαιρέσεις μπορεί να αποδειχθεί με επίσημα αποδεικτικά στοιχεία, ανεξάρτητα από το πόσο η διάρκεια παραμονής στο εξωτερικό υπερβαίνει το ένα έτος, η μακροπρόθεσμη άδεια παραμονής δεν ακυρώνεται.

Ας υποθέσουμε ότι ο αλλοδαπός δεν είχε καμία δικαιολογία και προκάλεσε την ακύρωση της μακροπρόθεσμης άδειας παραμονής παραμένοντας στο εξωτερικό για περισσότερο από 1 χρόνο. Το νομικό σύστημα δεν επιβάλλει μόνιμη ποινή σε αυτούς τους ανθρώπους. Σύμφωνα με το άρθρο 43 του Κανονισμού YUKK (Επαναιτήσεις αλλοδαπών των οποίων η μακροπρόθεσμη άδεια παραμονής έχει ακυρωθεί)· οι αλλοδαποί των οποίων οι άδειες ακυρώθηκαν αποκλειστικά λόγω παραβίασης του περιορισμού παραμονής στο εξωτερικό μπορούν να υποβάλουν αίτηση κατά προτεραιότητα για να λάβουν ξανά αυτή την άδεια κατά την επιστροφή τους στην Τουρκία. Σε αυτή τη νέα αίτηση, ο κανόνας “της συνεχούς διαμονής για οκτώ χρόνια”, η πιο δύσκολη προϋπόθεση της διαδικασίας, δεν αναζητείται από τον αλλοδαπό για δεύτερη φορά· ελέγχοντας την επικαιρότητα των άλλων προϋποθέσεων (εισόδημα, ασφάλιση κ.λπ.), η άδεια μπορεί να χορηγηθεί εκ νέου το πολύ εντός ενός μηνός.

Τι είναι η Διακοπή της Διαμονής και Πώς Επηρεάζει την Περίοδο των 8 Ετών;

Επισημάναμε προηγουμένως ότι τα όρια διαμονής (120/180 ημέρες) για τις βραχυπρόθεσμες και τις οικογενειακές άδειες παραμονής καταργήθηκαν. Τι συμβαίνει λοιπόν αν αυτοί οι άνθρωποι μένουν μακριά από τη χώρα για χρόνια όπως επιθυμούν; Ακόμη και αν οι άδειές τους δεν ακυρωθούν, υφίστανται πολύ μεγαλύτερη και στρατηγική απώλεια δικαιωμάτων: Η περίοδος των “οκτώ ετών” (ή η πενταετής περίοδος που απαιτείται για την ιθαγένεια) που οδηγεί στη μακροπρόθεσμη άδεια παραμονής ή στην Τουρκική Ιθαγένεια θα διακοπεί.

Το άρθρο 28 του Κανονισμού για την Εφαρμογή του Νόμου περί Αλλοδαπών και Διεθνούς Προστασίας, με τίτλο “Διακοπή της διαμονής”, συνέδεσε αυτή την κατάσταση με έναν μαθηματικό κανόνα:

Διακοπή της διαμονής ΑΡΘΡΟ 28 – (1) Κατά την εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος Νόμου· διαμονές εκτός Τουρκίας που υπερβαίνουν συνολικά τους έξι μήνες σε ένα έτος ή υπερβαίνουν συνολικά το ένα έτος εντός των τελευταίων πέντε ετών, εξαιρουμένων των λόγων υποχρεωτικής δημόσιας υπηρεσίας, εκπαίδευσης και υγείας, θεωρούνται ως διακοπή της διαμονής. Σε αιτήσεις άδειας παραμονής ή μεταβάσεις σε άλλη άδεια παραμονής όσων έχουν διακοπή στην περίοδο διαμονής τους, οι προηγούμενες περίοδοι άδειας δεν λαμβάνονται υπόψη. (2) Η ημερομηνία υποβολής της αίτησης στο Υπουργείο λαμβάνεται ως βάση για τον υπολογισμό. Οι περίοδοι που ο αλλοδαπός παρέμεινε στο εξωτερικό και οι περίοδοι που παρέμεινε στην Τουρκία χωρίς να αποκτήσει άδεια παραμονής θεωρούνται ως διακοπές.

Το άρθρο αυτό είναι το πιο λαμπρό παράδειγμα στοχευμένης διαχείρισης της μετανάστευσης από τη διοίκηση. Η βραχυπρόθεσμη άδεια παραμονής που κατέχει ένας αλλοδαπός είναι έγκυρη και δεν ακυρώνεται. Ωστόσο, εάν αυτός ο αλλοδαπός·

• Για συνολικά περισσότερο από 6 μήνες σε οποιοδήποτε μεμονωμένο ημερολογιακό έτος, ή

• Συνολικά περισσότερο από 1 χρόνο μέσα στα προηγούμενα 5 χρόνια

έχει κάνει διακοπές, έχει πάει επαγγελματικό ταξίδι ή έχει παραμείνει στη χώρα του εκτός Τουρκίας· όλες οι νόμιμες περίοδοι παραμονής που είχε συγκεντρώσει μέχρι εκείνη την ημέρα (για παράδειγμα, τα 6 χρόνια που έζησε στην Τουρκία) μηδενίζονται αμέσως και “οι προηγούμενες περίοδοι άδειας δεν λαμβάνονται υπόψη”. Το άτομο πρέπει να ξεκινήσει ξανά αυτή την 8ετή συνεχή περίοδο από την αρχή, από την ημέρα μηδέν, για να μπορέσει να υποβάλει αίτηση για μακροπρόθεσμη άδεια παραμονής.

Πόσο Καιρό Μπορούν να Μείνουν στο Εξωτερικό οι Αλλοδαποί με Άδεια Εργασίας;

Η απασχόληση των αλλοδαπών στην Τουρκία δεν αποτελεί μόνο μέρος του μεταναστευτικού δικαίου αλλά και του εργασιακού βίου και των μακροοικονομικών πολιτικών. Για τον λόγο αυτό, ένα έγκυρο έγγραφο Άδειας Εργασίας ή έγγραφο Απαλλαγής από Άδεια Εργασίας που έχει ληφθεί δεόντως στο πλαίσιο του Νόμου περί Διεθνούς Εργατικού Δυναμικού (UİK) αρ. 6735 υποκαθιστά την άδεια παραμονής χωρίς να απαιτείται πρόσθετο έγγραφο, σύμφωνα με το άρθρο 27 του YUKK και το άρθρο 12 του UİK.

Δηλαδή, ένας αλλοδαπός που βρίσκεται στην Τουρκία με έγκυρη άδεια εργασίας δεν χρειάζεται να λάβει ξεχωριστά κάρτα άδειας παραμονής (βραχυπρόθεσμη κ.λπ.) από την Επαρχιακή Διεύθυνση Διαχείρισης Μετανάστευσης· ο αλλοδαπός χρησιμοποιεί απευθείας την κάρτα άδειας εργασίας ως έγγραφο διαμονής στις συνοριακές πύλες και σε επίσημες συναλλαγές.

Ωστόσο, τα ταξίδια στο εξωτερικό των κατόχων άδειας εργασίας συνδέονται με πολύ αυστηρότερους και πιο συγκεκριμένους κανόνες σε σύγκριση με τους απλούς κατόχους άδειας παραμονής. Σύμφωνα με τις διατάξεις του Άρθρου 60 του Κανονισμού Εφαρμογής του UİK και του Άρθρου 15/2 του UİK αρ. 6735, οι άδειες εργασίας ακυρώνονται αυτεπαγγέλτως από το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης σε περίπτωση των ακόλουθων παραβιάσεων εξόδου στο εξωτερικό:

Σημείωση: Το κόστος των τελών είναι επίσης υψηλό για τις άδειες εργασίας. Σε περίπτωση ακύρωσης, τα τέλη αυτά δεν επιστρέφονται.

Η λογική πίσω από την επιβολή τόσο αυστηρών ορίων στις άδειες εργασίας έγκειται στη δυναμική της αγοράς εργασίας. Εάν ένας αλλοδαπός που έλαβε άδεια εργασίας ορισμένου χρόνου εξαρτώμενος από έναν εργοδότη δεν βρίσκεται στην εργασία του (βρίσκεται στο εξωτερικό) για περισσότερο από 6 μήνες, είναι σαφές ότι η σύμβαση εργασίας έχει de facto λήξει· επομένως, ο αλλοδαπός δεν βρίσκεται στην Τουρκία με σκοπό την “εργασία”. Οι αλλοδαποί με άδεια αορίστου χρόνου και ανεξάρτητοι (που ιδρύουν δική τους επιχείρηση), από την άλλη πλευρά, υπόκεινται σε περίοδο ανοχής 1 έτους, όπως ακριβώς και στη μακροπρόθεσμη άδεια παραμονής.

Πώς Λειτουργούν οι Διοικητικές Κυρώσεις και η Διαδικασία Απέλασης (Deport) σε Περίπτωση Παραβίασης της Διαμονής;

Η παραβίαση των περιόδων άδειας παραμονής ή των περιορισμών παραμονής στο εξωτερικό δεν είναι ένα απλό διοικητικό σφάλμα· επιφέρει σοβαρές διοικητικές κυρώσεις που κλονίζουν θεμελιωδώς το καθεστώς του αλλοδαπού στην Τουρκία.

Τι είναι η Περίοδος Πρόσκλησης για Αναχώρηση σε Παραβιάσεις Θεώρησης ή Παραμονής;

Γίνεται επίσημη κοινοποίηση από τη Διαχείριση Μετανάστευσης στον αλλοδαπό του οποίου η άδεια παραμονής ακυρώθηκε από τη διοίκηση ή του οποίου το αίτημα παράτασης απορρίφθηκε, και η απόφαση τον ενημερώνει ότι του χορηγείται περίοδος 10 ημερών (μπορεί επίσης να φτάσει έως και 15 ημέρες ανάλογα με το νομικό καθεστώς) ως “Πρόσκληση για Αναχώρηση” (Çıkışa Davet) προκειμένου να εγκαταλείψει την Τουρκία.

Εάν ο αλλοδαπός δεν εγκαταλείψει την Τουρκία οικειοθελώς εντός αυτής της περιόδου των 10 ημερών, περιπίπτει σε παράνομο καθεστώς. Μετά από αυτό το στάδιο, η διοίκηση λαμβάνει “Απόφαση Απέλασης” σχετικά με το ενδιαφερόμενο πρόσωπο σύμφωνα με τα άρθρα 53 και 54 του YUKK και τον απελαύνει βίαια, θέτοντας το άτομο υπό διοικητική κράτηση στα Κέντρα Επαναπατρισμού (GGM) εάν είναι απαραίτητο. Όλα τα έξοδα ταξιδιού και υγείας του απελαθέντος μπορούν να εισπραχθούν από τον ίδιο (ή από τον εργοδότη του, εάν πρόκειται για άδεια εργασίας).

Πόσο Διαρκεί η Απαγόρευση Εισόδου στην Τουρκία (Περιορισμός) σε Περίπτωση Παραβίασης;

Διοικητικά πρόστιμα επιβάλλονται κατά την αναχώρηση από τη χώρα σε αλλοδαπούς που παραμένουν στο εξωτερικό παραβιάζοντας το δικαίωμα νόμιμης διαμονής τους (θεώρηση ή άδεια παραμονής) ή που περνούν χρόνο παράνομα στην Τουρκία. Ανάλογα με το εάν το πρόστιμο έχει καταβληθεί ή όχι και τη διάρκεια της παραβίασης, επιβάλλεται “Απαγόρευση Εισόδου στην Τουρκία” στους αλλοδαπούς για διάφορες περιόδους σύμφωνα με το άρθρο 9 του YUKK. Σύμφωνα με τις ισχύουσες οδηγίες της Γενικής Διεύθυνσης Διαχείρισης Μετανάστευσης, ο τιμοκατάλογος απαγόρευσης εισόδου που αντιστοιχεί στις περιόδους παραβίασης έχει ως εξής:

Σημείωση: Εάν ο αλλοδαπός προσέλθει οικειοθελώς στη συνοριακή πύλη και αναχωρήσει καταβάλλοντας το πρόστιμο που προκύπτει από την παραβίαση, η διοίκηση γενικά ενδέχεται να μην επιβάλει απαγόρευση εισόδου ή να ελαφρύνει την ποινή ανάλογα με τη διάρκεια της παραβίασης.

Πώς να Καταθέσετε Αγωγή Ακύρωσης Κατά της Ακύρωσης της Άδειας Παραμονής και να Ζητήσετε Αναστολή Εκτέλεσης;

Δεν μπορεί να ειπωθεί ότι οι αποφάσεις για την ακύρωση ή τη μη παράταση μιας άδειας παραμονής είναι πάντα σύμφωνες με τον νόμο και την επιείκεια. Η διοίκηση μπορεί να εκδώσει αποφάσεις ακύρωσης με ελλιπείς εξετάσεις, ειδικά βάσει της αφηρημένης έννοιας “χρήση εκτός του σκοπού έκδοσης” (YUKK Άρθ. 33/1-β, 36/1-δ κ.λπ.). Σύμφωνα με την αρχή του κράτους δικαίου, προβλέπονται αποτελεσματικοί μηχανισμοί δικαστικού ελέγχου κατά αυτών των ενεργειών της διοίκησης.

• Διοικητική Ένσταση και Προθεσμία Άσκησης Αγωγής: Ο αλλοδαπός έχει το δικαίωμα να ασκήσει Αγωγή Ακύρωσης (İptal Davası) στο Διοικητικό Δικαστήριο του τόπου όπου βρίσκεται η Νομαρχία/Επαρχιακή Διεύθυνση Διαχείρισης Μετανάστευσης που εξέδωσε την απόφαση εντός 60 ημερών από την κοινοποίηση της απόφασης απόρριψης ή ακύρωσης της διοίκησης. Η υποβολή ένστασης στη διοίκηση που έλαβε την απόφαση πριν από την άσκηση αγωγής είναι προαιρετική. Εάν η ένσταση που υποβάλλεται στη διοίκηση δεν απαντηθεί εντός 30 ημερών, θεωρείται σιωπηρή απόρριψη και η προθεσμία της αγωγής συνεχίζεται από εκεί που σταμάτησε.

• Αναστολή Εκτέλεσης (YD): Στο πλαίσιο των γενικών κανόνων του διοικητικού δικαίου, η άσκηση αγωγής ακύρωσης δεν αναστέλλει αυτοδικαίως (αυτόματα) την εκτέλεση της διοικητικής πράξης (Εξαιρούνται οι αγωγές που ασκούνται κατά των αποφάσεων Απέλασης στο άρθρο 53 του YUKK). Αυτό είναι ένα εξαιρετικά κρίσιμο σημείο. Διότι ενώ η αγωγή του αλλοδαπού εξετάζεται στο Διοικητικό Δικαστήριο, η οποία θα διαρκέσει μήνες, μένει μόνος του με τον κίνδυνο της απέλασης επειδή έχει χάσει το νομικό του καθεστώς. Για να εξαλειφθεί αυτός ο κίνδυνος, πρέπει να ζητηθεί επειγόντως “Αναστολή Εκτέλεσης” (Yürütmenin Durdurulması) από το δικαστήριο στο δικόγραφο της αγωγής.

• Προϋποθέσεις και Αποτελέσματα Αναστολής Εκτέλεσης (YD): Το Διοικητικό Δικαστήριο, σύμφωνα με τον Νόμο περί Διοικητικής Δικονομίας αρ. 2577, εκδίδει απόφαση αναστολής εκτέλεσης εάν διαπιστώσει ότι πληρούνται σωρευτικά οι προϋποθέσεις “δυσχερής ή αδύνατη αποκατάσταση των ζημιών που προκύπτουν εάν εφαρμοστεί η διοικητική πράξη” και “η πράξη είναι προδήλως παράνομη”. Σε περίπτωση που το δικαστήριο εκδώσει απόφαση αναστολής εκτέλεσης, ο αλλοδαπός συνεχίζει να παραμένει νόμιμα στην Τουρκία σαν να ισχύει η άδεια παραμονής μέχρι να ολοκληρωθεί η δικαστική διαδικασία και γλυτώνει από τον κίνδυνο της απέλασης.

Συμπέρασμα: Τι πρέπει να Προσέξετε Σχετικά με τις Άδειες Παραμονής και τα Ταξίδια στο Εξωτερικό

Με τις τροποποιήσεις που έγιναν στον Νόμο περί Διεθνούς Εργατικού Δυναμικού αρ. 6735 και τον Νόμο περί Αλλοδαπών και Διεθνούς Προστασίας, καταργήθηκαν πλήρως οι διατάξεις που περιόριζαν τον χρόνο που οι κάτοχοι Βραχυπρόθεσμης Άδειας Παραμονής μπορούν να περάσουν στο εξωτερικό σε “120 ημέρες” και τον χρόνο των κατόχων Οικογενειακής Άδειας Παραμονής σε “180 ημέρες”. Σήμερα, οι αλλοδαποί που διαθέτουν αυτούς τους τύπους αδειών μπορούν να ταξιδεύουν στο εξωτερικό για όση διάρκεια επιθυμούν εντός της περιόδου ισχύος των αδειών τους και πρακτικά δεν αντιμετωπίζουν ακύρωση των αδειών τους για αυτόν τον λόγο. Με τον ίδιο τρόπο, στους αλλοδαπούς των οποίων οι αιτήσεις βρίσκονται ακόμη στο στάδιο της αξιολόγησης έχει χορηγηθεί νομική ευελιξία με το “Έγγραφο Αίτησης” υπό την προϋπόθεση της επιστροφής εντός 15 ημερών.

Από την άλλη πλευρά, οι κανόνες είναι εξαιρετικά αυστηροί στο καθεστώς Μακροπρόθεσμης Άδειας Παραμονής, το οποίο παρέχει στους αλλοδαπούς επ’ αόριστον διαμονή και κοινωνικοοικονομικά δικαιώματα ισοδύναμα με τους Τούρκους πολίτες. Ένας αλλοδαπός με αυτή την άδεια δεν μπορεί να παραμείνει εκτός Τουρκίας συνεχώς για περισσότερο από ένα έτος (12 μήνες) εκτός εάν μπορεί να το τεκμηριώσει με μια νόμιμη δικαιολογία όπως υγεία, εκπαίδευση ή υποχρεωτικό δημόσιο καθήκον· εάν το κάνει, η άδειά του ακυρώνεται άμεσα. Επιπλέον, εάν οι αλλοδαποί που ταξιδεύουν ελεύθερα με βραχυπρόθεσμη ή οικογενειακή άδεια παραμονής περάσουν περισσότερους από 6 μήνες τον χρόνο ή περισσότερο από 1 χρόνο συνολικά τα τελευταία 5 χρόνια στο εξωτερικό, αυτό μηδενίζει αμετάκλητα την “8ετή συνεχή περίοδο” που είναι υποχρεωτική για την πρόσβασή τους σε μακροπρόθεσμη άδεια και ιθαγένεια (Διακοπή της Διαμονής). Όσοι διαμένουν με άδεια εργασίας δεσμεύονται από πολύ πιο σκληρές περιόδους εξόδου 6 μηνών και 1 έτους λόγω της αρχής της συνέχειας της εργασίας.